صفحه اصلی > برسی : برسی دموی بازی Castlevania: Belmont’s Curse

برسی دموی بازی Castlevania: Belmont’s Curse

دموی بازی Castlevania: Belmont’s Curse

بعضی مجموعه‌ها فقط با نامشان خاطراتی را زنده می‌کنند؛ خاطراتی از قلعه‌های تاریک، موجودات اهریمنی و ماجراجویی در جهانی که زیبایی و وحشت در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. دموی بازی Castlevania: Belmont’s Curse تلاش می‌کند بار دیگر ما را به چنین دنیایی بازگرداند؛ جایی که معماری گوتیک، موسیقی تأثیرگذار و شخصیت‌های آشنا، هویت این مجموعه را شکل می‌دهند.

اما بازگشت به دنیایی خاطره‌انگیز، به‌تنهایی برای موفقیت یک بازی کافی نیست. آیا Belmont’s Curse می‌تواند در کنار فضاسازی چشم‌نواز و موسیقی شنیدنی خود، تجربه‌ای درخور نام کستلوانیا ارائه دهد؟ در این مقاله، به سراغ دموی بازی می‌رویم تا با تکیه بر تجربه‌ی خودمان، نگاهی دقیق‌تر به ویژگی‌های این ماجراجویی تازه و انتظاراتمان از نسخه‌ی نهایی داشته باشیم.

گرافیک و اتمسفر؛ پاریس در آتش

یکی از اولین چیزهایی که در دموی بازی توجه ما را جلب کرد، طراحی هنری چشم‌نواز و زنده‌ی محیط‌ها بود. از رنگ‌بندی و نورپردازی گرفته تا جزئیات معماری و به‌تصویرکشیدن خیابان‌های پاریس که در آتش می‌سوزند، همه‌چیز به خلق فضایی کمک می‌کند که هم زیباست و هم حس خطر و آشوب را به بازیکن منتقل می‌کند. در این میان، مسیر ماجراجویی و حرکت به‌سمت قلعه‌ی دراکولا نیز به جذابیت بصری محیط‌ها اضافه می‌کند.

گرافیک بازی برای یک اثر در سبک مترویدوانیا بسیار چشم‌نواز است و حتی می‌توان گفت فراتر از انتظارات اولیه‌ی ما ظاهر می‌شود. البته هنوز برای قضاوت درباره‌ی عملکرد فنی بازی روی تمام پلتفرم‌ها زود است و امیدواریم کیفیت بصری آن به قیمت اجرای نامناسب یا نیاز سخت‌افزاری بیش از حد بالا تمام نشود.

از طرف دیگر، اتمسفر بازی به‌خوبی حس‌وحال آشنای کستلوانیا را زنده می‌کند؛ جهانی تاریک و گوتیک که در آن باید با موجودات اهریمنی مقابله کنیم و برای نجات شهر، در دل خطر پیش برویم. ترکیب معماری، نورپردازی و فضای آتش‌گرفته‌ی شهر، به ساخت دنیایی کمک می‌کند که هم هویت مستقل خودش را دارد و هم به ریشه‌های این مجموعه وفادار می‌ماند.

موسیقی؛ بازگشت به ریشه‌های کستلوانیا

اولین چیزی که در همان چند ثانیه‌ی ابتدایی توجهمان را جلب کرد، موسیقی بازی بود. اگر بازی‌های قبلی کستلوانیا یا حتی بسته‌ی الحاقی Return to Castlevania برای بازی Dead Cells را تجربه کرده باشید، احتمالاً می‌دانید موسیقی این مجموعه چه نقش مهمی در خلق فضای آن دارد.

در این دمو، با تنظیمی تازه از یکی از قطعات آشنا و نمادین مجموعه روبه‌رو می‌شویم؛ قطعه‌ای که با انرژی و حال‌وهوای متفاوت خود، حس آشنای کستلوانیا را زنده می‌کند. این بازآفرینی موسیقایی می‌تواند نشانه‌ی توجه سازندگان به میراث صوتی مجموعه باشد.

البته برای قضاوت درباره‌ی موسیقی کل بازی، باید منتظر نسخه‌ی نهایی ماند؛ اما تجربه‌ی همین بخش کوتاه، انتظاراتمان را از موسیقی مراحل بعدی بالاتر برده است.

پیشنهاد می‌کنیم ادامه‌ی این مقاله رو با شنیدن موسیقی دل‌نشین و رازآلود بازی مطالعه کنید؛ موسیقی‌ای که به‌خوبی حال‌وهوای کستلوانیا رو زنده می‌کنه.

مبارزات و کنترل شلاق؛ جایی که بازی جان می‌گیرد

یکی از بخش‌هایی که در تجربه‌ی دموی بازی Castlevania: Belmont’s Curse توجه من را به خودش جلب کرد، سیستم مبارزات و نحوه‌ی استفاده از شلاق است. شلاقی که در اختیار داریم، برخلاف تصور اولیه، شلاق معروف خاندان بلمونت نیست؛ بلکه آن را پس از شکست دادن باس اول به دست می‌آوریم.

چیزی که استفاده از شلاق را جذاب‌تر می‌کند، این است که می‌توانیم هنگام استفاده از آن همچنان به حمله کردن ادامه دهیم. این ویژگی باعث می‌شود مبارزات ریتم پویاتری داشته باشند و برای حمله کردن مجبور نباشیم همیشه حرکت خود را متوقف کنیم.

از طرفی، شلاق نقش مهمی در جابه‌جایی شخصیت دارد. با کمک آن می‌توانیم سریع‌تر در محیط حرکت کنیم، مسیرهای بیشتری را پشت سر بگذاریم و با آزادی عمل بیشتری از موانع عبور کنیم. ترکیب این قابلیت با مبارزات، تجربه‌ای روان‌تر و پرتحرک‌تر ایجاد می‌کند؛ به‌طوری‌که شلاق صرفاً یک سلاح نیست و بخش مهمی از شیوه‌ی حرکت و بازی کردن را شکل می‌دهد.

دست نفرین‌شده؛ قدرتی با بهایی نامعلوم

یکی از نکاتی که در جریان تجربه‌ی دمو توجهمان را جلب کرد، دست راست رز بلمونت است. به نظر می‌رسد این دست با نفرینی مرموز ارتباط دارد؛ موضوعی که می‌تواند یکی از عناصر مهم داستان و گیم‌پلی بازی باشد.

از طرف دیگر، قدرت‌های مرتبط با این دست نقش مهمی در مبارزه دارند. رز می‌تواند از توانایی‌های ویژه‌ای استفاده کند که بخشی از آن‌ها از طریق کارت‌های آرکانا در اختیارش قرار می‌گیرند. این موضوع، ارتباط میان قدرت‌های ماورایی و شخصیت اصلی را به یکی از بخش‌های کنجکاوی‌برانگیز بازی تبدیل می‌کند.

ارتقای شخصیت؛ سیستم تجربه و لول‌آپ

یکی از مکانیک‌هایی که در طول بازی با آن روبه‌رو می‌شویم، سیستم کسب تجربه و ارتقای سطح شخصیت است. با شکست دادن دشمنان، امتیاز تجربه (XP) به دست می‌آوریم و با جمع شدن این امتیازها، شخصیت ما به سطح بالاتری می‌رسد.

نکته‌ی جالب اینجاست که در طول تجربه‌ی دمو، بدون نیاز به انجام فعالیت خاصی برای ارتقا، با پیشروی در بازی و مبارزه با دشمنان شاهد لول‌آپ شدن شخصیت هستیم. این موضوع نشان می‌دهد که کسب تجربه و ارتقای سطح، بخشی از روند عادی پیشروی در بازی است.

رلیک‌ها و قابلیت‌های ویژه

رلیک‌ها یکی از بخش‌های مهم شخصی‌سازی سبک مبارزه در Belmont’s Curse هستند. این تجهیزات می‌توانند اثرهای مختلفی بر توانایی‌های رز داشته باشند و بسته به نوعشان، بر جنبه‌های تهاجمی یا دفاعی بازی تأثیر بگذارند.

در دمویی که تجربه کردیم، اطلاعات کاملی درباره‌ی تمام رلیک‌ها و کاربردهای آن‌ها در اختیارمان قرار نگرفت. به همین دلیل، هنوز نمی‌توان با اطمینان درباره‌ی تنوع نهایی آن‌ها یا میزان تأثیرشان بر سبک مبارزه صحبت کرد.

بااین‌حال، همین سیستم می‌تواند در نسخه‌ی نهایی به بازیکن اجازه دهد تجهیزات خود را متناسب با سبک مبارزه‌اش انتخاب کند؛ موضوعی که در یک بازی اکشن و اکتشافی اهمیت زیادی دارد.

سلاح‌ها و تنوع مبارزه

تنوع سلاح‌ها یکی دیگر از بخش‌هایی است که می‌تواند روی شیوه‌ی مبارزه‌ی بازیکن تأثیر بگذارد. در معرفی رسمی بازی، به وجود سلاح‌هایی در هفت دسته‌ی متفاوت اشاره شده است؛ بااین‌حال، تعداد سلاح‌های قابل‌دسترسی در دمو محدودتر است و تمام ظرفیت سیستم تجهیزاتی بازی را نشان نمی‌دهد.

در جریان تجربه‌ی دمو، دو سلاح پیدا کردیم که یکی از آن‌ها در مسیری مخفی قرار داشت. پیدا کردن چنین تجهیزاتی می‌تواند بازیکن را به کاوش بیشتر در محیط تشویق کند؛ به‌خصوص زمانی که مسیرهای فرعی و بخش‌های دور از دسترس، پاداشی فراتر از آیتم‌های معمولی داشته باشند.

برای ارزیابی کامل این سیستم، باید دید سلاح‌های مختلف تا چه اندازه در سرعت حمله، میزان آسیب و شیوه‌ی مقابله با دشمنان تفاوت ایجاد می‌کنند و ترکیب آن‌ها با رلیک‌ها و توانایی‌های ویژه چه امکاناتی در اختیار بازیکن قرار می‌دهد.

اتاق‌های ذخیره؛ آینه‌هایی در دل تاریکی

یکی از بخش‌های جالب دمو، مکانیک ذخیره‌ی بازی است. در طول ماجراجویی، هنگامی که به برخی از این مکان‌ها نزدیک می‌شویم، ذرات آبی‌رنگی در هوا ظاهر می‌شوند و با نزدیک‌ترشدن، تعدادشان افزایش پیدا می‌کند. این ذرات ما را به اتاقی جداگانه هدایت می‌کنند که آینه‌ای بزرگ در آن قرار دارد و برای ذخیره‌ی پیشرفت بازی به کار می‌رود.

نکته‌ی مهم این است که این اتاق‌ها فقط محلی برای ذخیره‌ی بازی نیستند؛ با استفاده از آن‌ها، نوار سلامتی و مانای شخصیت و همچنین فلاسک‌هایمان نیز بازیابی می‌شوند. این ویژگی باعث می‌شود پیدا کردن اتاق‌های ذخیره، علاوه بر ثبت پیشرفت، از نظر مدیریت منابع و آمادگی برای ادامه‌ی مسیر هم اهمیت داشته باشد.

این طراحی، حس‌وحال مرموز و گوتیک بازی را تقویت می‌کند و باعث می‌شود پیدا کردن محل ذخیره، خودش بخشی از تجربه‌ی اکتشاف باشد. وجود چنین مکان‌هایی همچنین یادآور برخی از فضاهای آشنا در نسخه‌های کلاسیک کستلوانیاست؛ هرچند شباهت ظاهری به‌تنهایی به معنای یکسان‌بودن عملکرد آن‌ها نیست.

کتاب‌های مخفی؛ پاداشی برای اکتشاف

همه‌ی پاداش‌ها مستقیماً در مسیر اصلی بازی قرار ندارند. در طول گشت‌وگذار، ممکن است کتاب‌هایی را در نقاط مختلف محیط ببینیم که دسترسی به آن‌ها به این سادگی‌ها نیست. گاهی باید قابلیت‌های خاصی را به دست بیاوریم، مسیرهای فرعی را کشف کنیم یا پس از پیشروی در بازی، از راه‌های میان‌بر به مناطق قبلی برگردیم تا بتوانیم این آیتم‌ها را جمع‌آوری کنیم.

در دموی بازی، یکی از این کتاب‌ها را پیدا کردیم که باعث افزایش قدرت حمله‌ی شخصیت می‌شد. همین موضوع نشان می‌دهد که جست‌وجو در محیط فقط برای پیدا کردن مسیرهای تازه نیست و می‌تواند پاداش‌هایی کاربردی برای تقویت شخصیت نیز به همراه داشته باشد.

کارت‌های تاروت و سیستم Arcana

یکی از بخش‌های جالب توجه در دمو، سیستم Arcana است؛ قابلیتی که به بازیکن اجازه می‌دهد از قدرت‌های جادویی منحصربه‌فردی در مبارزات استفاده کند. هر Arcana جادوی مخصوص به خودش را دارد و پس از جذب کردن آن، می‌توانیم از طریق منوی تجهیزات، جادوی مجهز‌شده را با گزینه‌های دیگری که به دست آورده‌ایم جایگزین کنیم.

اما کاربرد Arcanaها به استفاده از جادو محدود نمی‌شود. هرکدام از آن‌ها بین دو تا سه مأموریت ویژه با نام Works of Mercy دارند که با تکمیلشان، Blessing دریافت می‌کنیم. این Blessingها برای بهبود Arcana مربوطه به کار می‌روند و با اختصاص دادن آن‌ها می‌توان Giftهای جدیدی را آزاد کرد؛ قابلیت‌هایی که ویژگی‌های جادوی موردنظر را ارتقا می‌دهند.

نوار وضعیت و مدیریت مانا

در دمو، نوار سلامتی، فلاسک‌ها و نوار مانا، بخش مهمی از سیستم مدیریت منابع بازیکن را تشکیل می‌دهند. نکته‌ی جالب درباره‌ی مانا این است که برای بازیابی آن، لزوماً نیازی به استفاده از یک فلاسک جداگانه نداریم؛ با شکست‌دادن دشمنان، نوار مانا دوباره پر می‌شود.

این تصمیم می‌تواند روی ریتم مبارزه تأثیر بگذارد. بازیکن برای استفاده از توانایی‌های ویژه باید مانای خود را مدیریت کند، اما درعین‌حال، شکست‌دادن دشمنان راهی برای بازیابی این منبع فراهم می‌کند. در نتیجه، مبارزه و استفاده از قدرت‌ها می‌توانند ارتباط مستقیمی با یکدیگر داشته باشند.

نسخه کامل بازی Castlevania: Belmont’s Curse در تاریخ 14 اکتبر ۲۰۲۶ (۲۳ مهر ۱۴۰۵) روی استیم و برای کنسول های خانگی در تاریخ 15 اکتبر منتشر می‌شود. اگر از طرفداران این مجموعه هستید، می‌توانید بازی را از فروشگاه‌های دیجیتال پلتفرم‌های پشتیبانی‌شده پیش‌خرید کنید.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید